z Nowym Rokem...

Nowy Rok już dawno za nami. O kolorowej sylwestrowej nocy już zapomnieliśmy, choć liczyliśmy, że z naszego tarasu zobaczymy bajeczny niemalże Hollywood’ski pokaz sztucznych ogni nad Izmirem, no i się zawiedliśmy. Miało być tak kolorowo, a tu okazuje się, że w Turcji tradycja hucznego obchodzenia Nowego Roku nie jest tu aż tak znana. Ponoć powitanie Nowego Roku w amerykańsko – europejskim stylu to współczesna moda, która ma zaledwie kilkadziesiąt lat, a swoich zwolenników znajduje w bogatszych środowiskach wielkomiejskich. Łatwiej to zrozumieć, kiedy weźmie się pod uwagę, że obecny kalendarz zaczął obowiązywać w Turcji dopiero w 1928 roku. Dlatego przypuszczam, że w muzułmańskiej mentalności niekoniecznie budził pozytywne odczucia. W ogóle można znaleźć wiele europejskich zwyczajów, które na pierwszy rzut oka wyglądają identycznie, ale pojawiły się tu dość niespodziewanie, dlatego mają przypisane nieco inne znaczenie. Ostatnio zauważyłem, że taka choinka, która na ogół kojarzy się ze świętami Bożego Narodzenia (bez dodatkowych interpretacji), tu nazywa się „yılbaşı ağaç” [jylbaszy a:cz], co na polski tłumaczy się: drzewo głowy roku, drzewo końca roku i kojarzone jest właśnie z ostatnim dniem mijającego roku.
Obecnie jesteśmy po egzaminach, które zwieńczyły pracę pierwszego miesiąca naszej edukacji i ostro zabieramy się do nauki, bo widzimy, że z egzaminami nie ma żartów i kolejne mogą nas „przeczołgać”.

br. Paweł