Adwent z innej strony

W tych dniach wraz z ekipą polskiego konsulatu miałem okazje odwiedzić jedno tureckich więzień gdzie przebywają i nasi rodacy. Naszym celem było spotkanie tych, którzy z różnych powodów trafili za kratki a będąc w obcym kraju odwiedziny osób najbliższych są bardzo rzadkie. Przygotowując się na to wydarzenie chciałem zaopatrzyć się w rzeczy niezbędne osadzonym, jednak pozwolono mi tylko na wniesienie parę obrazków i wiązanych różańców.

Podczas rozmów z osadzonymi uświadomiłem sobie, że okres adwentu w ich przypadku jest nieco dłuższy niż przewidziany w kalendarzu liturgicznym i zdecydowanie intensywniejszy duchowo niż to sobie wyobrażałem do tej pory. Przed oczyma miałem obraz przedstawiający niewolę grzechu. Nie ma znaczenia czy się czują winni czy też nie, czy popełnili wielkie przestępstwo czy też mały przekręt; z punktu widzenia prawa albo czekają, albo już zostali osądzeni i skazani. Zasadniczo ludzie obiektywnie niewinni tam się nie znajdują i dlatego największe cierpienie doświadczają oskarżeni czekający na wyrok. Każdy miesiąc dzień czy minuta jest zmaganiem się z myślą czy czyn, który popełnił jest aż tak wielki że zostanie ukarany czy też nie. Na szali sumienia dokonują się osądy najbardziej wnikliwe w świetle mojej prawdy albo Tego, który jest Prawdą. 

Nie chcę tu się rozwodzić nad duchowym dylematem osób skazanych, ale zaprosić do modlitwy za nich. Jednocześnie jest to dobry moment zastanowienia się jak wygląda moje oczekiwanie na spotkanie z Sędzią tego świata; czy jest to oczekiwanie z nadzieją na spotkanie mojego Pana i Zbawiciela czy też sędziego, który potępi bez miłosierdzia moje czyny bez względu na to czy się z tym będę zgadzał czy też nie.

Jest tez i praktyczna przestroga dla tych, którzy dla nędznych korzyści doczesnych łudzą się, że uda im się ominąć sprawiedliwość a ich czyn nie wydaje się aż tak groźny; to przekonanie mienie tak szybko i tak niespodziewanie jak głos pierwszego zatrzasku zamykanych kajdanków...

Polećmy się póki czas Miłosiernemu Panu w sakramencie pokuty i pojednania.

Dobrego Adwentu!