Niech te
święta Zmartwychwstania Pańskiego będą dla każdego z nas okazją do
przekraczania barier na wzór Chrystusa Zmartwychwstałego, który mimo
zamkniętych drzwi przynosi pokój, nadzieję i radość swoim strwożonym uczniom. Nie dokonamy
tego sami, czy własnymi siłami, ale Jego mocą, gdy pozwolimy Mu w nas działać.
Błogosławionych Świąt!
W te święta w naszej parafii św. Antoniego w Mersin chyba po raz pierwszy wierni modlili się przy "Grobie Pańskim". Budowanie tego typu dekoracji na potrzeby liturgii Wielkiego Piątku jest szczególną polską tradycją i niespotykaną w innych zakątkach świata (a już na pewno nie w tych do których udało mi się dotrzeć w moim życiu). Przez ostatnie 2 lata obserwowałem w Mersin dość szczególny obyczaj wywodzący się prawdopodobnie z tradycji kościołów wschodnich noszenia w procesji figury zmarłego Chrystusa (takiego samego jakiego zwykliśmy oglądać w dekoracjach Grobu Pańskiego. Procesja w tutejszych kościołach ma miejsce w Wielki Piątek. Na zakończenie liturgii mężczyźni wynoszą tę figurę na noszach podobnych do trumny i obnoszą ją wraz z wiernymi wokół przedkościelnego placyku. Nie mogąc się dowiedzieć jaki jest cel i idea tej procesji, która kończy się w drzwiach kościoła, ponieważ ów zmarły Jezus lądował na podwyższonym katafalku tak, aby wierni mogli pod nim przejść. Ponoć to przejście pod figurą zmarłego Chrystusa jest obwarowane szczególnymi łaskami.
W tym roku na wzór Józefa z Arymatei i Nikodema wraz z wiernymi wynieśliśmy jak zwykle figurę, ale donieśliśmy ją do grobu i tam wspólnie modląc się zakończyliśmy naszą procesje. Ku wielkiej satysfakcji wiernych, którzy mogli wreszcie nieco głębiej przeżyć swoje lokalne obrzędy. Jak widać polska tradycja też czasami bywa pomocna.
br. Paweł
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz